Blog: waarom is de nooddeur voor dementerenden zo aantrekkelijk?

Nooddeuren zijn vaak vol in het zicht geplaatst. Hierdoor trekken ze de aandacht van veel dementerenden. De meeste nooddeuren hebben daarbij nog accenten gekregen in de vorm van een glazen ruitje en een noodverlichtingsbordje. Beide vestigen alleen maar meer aandacht op de deur. Het gevolg is dat er altijd wel één of twee bewoners in een groep zijn die voor de nooddeur staan. Dit vaak meerdere keren per dag. Ze willen naar buiten.

Iemand met dementie reageert intuïtief. Bij een deur ontstaat de notie om erdoor heen te willen gaan. Een bewoner probeert dit steeds opnieuw, omdat het geheugen niet meer registreert dat dit al eerder gedaan (en mislukt) is.

Op zich is dit niet z’n probleem, zolang zowel de bewoner als de zorg hier geen last van heeft. Echter, in 90% van de gevallen leidt dit tot veel agitatie bij de bewoner. Deze wil immers door de deur heen en dat gaat niet. En voelt hij of zij zich daarom onprettig. Vaak is dit ook terug te lezen in hogere dosering van medicatie en meer zorgvraag. Dit laatste vraagt dus meer van de zorgverlener. Zij moeten deze mensen bij de deur weg halen, afleiden en geruststellen, waarbij het proces zich weer later herhaalt. En niet te vergeten dat het ook voor mantelzorgers niet prettig is om te zien dat hun dierbare zich niet thuis of ongemakkelijk voelt.

Op het moment dat we de nooddeur uit het zicht van de bewoner zouden kunnen krijgen, zou er geen notie meer zijn om er doorheen te willen. Als we daarbij de aandacht voor de nooddeur kunnen verplaatsen naar prettige dingen kunnen we de drang om überhaupt naar buiten te willen wellicht ook wegnemen.

Het wegnemen van de agitatie zal in ieder geval leiden tot minder zorgdruk bij de zorgverlener en mogelijk ook tot minder medicatie. Maar ook tot een groter welbehagen van de bewoner en een gevoel van ‘thuis’ zijn. Het verplaatsen van de aandacht naar prettige ervaringen draagt daar uiteraard alleen maar aan bij.

De vraag is alleen hoe we hiervoor kunnen zorgen. Hoe kunnen we zorgen dat nooddeuren uit het zicht zijn? Drie manieren om hier mee om te gaan zijn:

1) In bestaande situaties kan gezocht worden naar het ‘verstoppen’ van de deur. We kennen situaties waar de deur vermomd is als boekenkast of dressoir, maar ook het beplakken met een schildering of het schilderen van de deur in de kleur van de muur kan al een groot effect hebben. Hoewel dit wellicht lijkt als het voor de gek houden van de ouderen kan het wel op een eenvoudige en kostenbesparende manier veel resultaat geven.

2) Als we de focus van de deur verplaatsen naar iets anders, zal dit de aandacht afleiden van de deur. Als we eerder in de gang bijvoorbeeld schilderijen, vitrines, geluid en/ of zitjes plaatsen, ofwel weten te boeien, dan zal iemand met dementie hier meer oog voor hebben dan voor een deur.

3) Als we naar grootschaligere verbouwingen of nieuwbouw projecten kijken zou er in de organisatie van de plattegrond al een andere oplossing gevonden kunnen worden. Leg de deur daarbij bijvoorbeeld langs een gang en niet aan het (kopse) einde. Houd rekening met de vormgeving van de deur door er bijvoorbeeld geen ruit in te plaatsen, door de kleur op de muur af te stemmen en door te kiezen voor subtiele noodverlichting.

Door toepassing van een van de bovenstaande oplossingen zal er veel minder aandrang zijn om bij de nooddeur te gaan staan of erdoor naar buiten te willen. Zeker in situaties waar de zorgdruk al hoger is en er minder zicht is op ouderen, kan dit een enorm verschil maken.

Anja Dirks - 01 January 2016
U gebruikt een verouderde browser van Internet Explorer die niet meer wordt ondersteund. Voor optimale prestaties raden wij u aan om een nieuwere browser te downloaden. Hiervoor verwijzen wij u door naar:

browsehappy.com sluiten