de veldstraat | hospitality

De Veldstraat is een nieuwbouwlocatie van zorgorganisatie Laurens in Rotterdam Zuid. Het project gaat niet alleen onderdak bieden aan mensen met dementie, maar ook aan ouderen met een somatische aandoening. In totaal zal er plaats komen voor 131 bewoners. Daarnaast zijn er diverse ondersteunende voorzieningen, waaronder een restaurant met keuken, koffiebar, winkel maar ook bijvoorbeeld kantoorruimte.

In dit stuk gaan we in op de begane grond van het gebouw en de filosofie achter het ontwerp. Daarnaast ontwikkelden we ook de volledige indeling, sfeer en uitstraling van de woningen op de verdiepingen. Die zijn te vinden in het stuk over: DE VELDSTRAAT | WONEN

“studio id+ heeft een efficiënt en effectief ontwerptraject met de opdrachtgever gerealiseerd.”

Lenard Buteijn | projectmanager Laurens wonen

Een nieuwe indeling

Op het moment dat we startten met het ontwerp van de begane grond lag er al een eerste conceptvoorstel vanuit andere uitgangspunten. Met de nieuwe inzichten paste dit meer en zijn we gaan kijken naar de nieuwe wensen en eisen. Daarbij hebben we het perspectief vanuit de dementerende bewoner centraal gezet. Niet om de andere gebruikers (waaronder bewoners met somatische aandoeningen, familie, mantelzorg en zorgpersoneel) uit te sluiten, maar omdat de bewoners met dementie het meest afhankelijk zijn van de omgeving en zelf het minste sturing kunnen geven in de beleving ervan.

Door het afnemen van het rationeel vermogen kunnen keuzes in veel mindere mate afgewogen worden. Om daarbij geen extra druk te leggen op de zorg is in het ontwerp gezocht naar goede routing en organisatie van de plattegrond. Door de centrale entree bijvoorbeeld uit het zicht te halen is er veel minder notie daar naar buiten te willen. Door de entree van de tuin daarbij juist zo laagdrempelig en logisch mogelijk te maken willen we het juist wel aantrekkelijk maken hier naar buiten te gaan.

Schuiven met functies

De winkel en het sanitair midden in het restaurant, de uitgifte van de keuken bij de entree, de deur van de tuin verstopt en een grote glaspartij bij de entree. Het waren voorbeelden van waar we mee van start gingen. In een aantal intensieve workshops met de werkgroep heeft studio id+ toegewerkt naar een aantal indelingsvarianten die uitgewerkt zijn naar een definitieve versie.

Hierin is het sanitair verschoven naar de kern, is de keuken centraal in het restaurant geplaatst, is er een koffiebar bij de entree gekomen en is de winkel haaks, als centrale as op de uitgang van de liften geplaatst. De entree en de facilitaire gang zijn daarbij weggewerkt in een houten wand waarmee ze veel minder aandacht vragen of zelfs uit het zicht zijn.

Een centraal meubel

De genoemde functies zijn gezamenlijk geplaatst in een centraal meubel. Dit meubel zorgt niet alleen voor een prettige verdeling van de ruimte. Het dicteert ook de zicht- en looplijnen in de ruimte. Vanuit de lift word je aangetrokken door de winkelstraat en door de uitgifte in het restaurant. De route naar de entree is eigenlijk juist het minst aantrekkelijk.

Bezoek wordt bij binnenkomst vanaf de straat welkom geheten in een lounge-achtige koffiebar waar ook informatie verkregen kan worden. Via de route langs de gevel komt men als vanzelf in het restaurant. Waarna je als vanzelf de winkelstraat en route naar de liften passeert. Vanuit het restaurant passeer je altijd de winkel en dus ook de route naar de lift.

Historie in een nieuw jasje

Pas nadat we de routing en organisatie van de plattegrond goed hadden en we grip hadden op het centrale meubel en alle functies goed een plek hadden gingen we aan de slag met de sfeer en uitstraling van de ruimte. Herkenning was daarbij het uitgangspunt. Iedereen moet zich hier prettig en welkom voelen.

Toch zijn de bewoners van een oudere generatie en ligt hun herkenning, zeker bij de dementerende bewoners, bij stijlelementen van vroeger. Waar overigens hele mooie elementen in te vinden zijn. Om toch te refereren aan herkenning van vroeger zonder in het verleden te belanden, vertaalden we deze elementen naar hedendaagse ontwerpen.

Zo vertaalden we patronen van kanten kleedjes in het patroon van het tegelwerk van het centrale meubel. De gecapituleerde stoffen van vroeger verwerkten we in de patronen van de rugleuningen van de vaste banken. De herkenbare lambrisering vertaalden we naar een houten lattenwand en ook in meubilair en lampen maakten we bruggetjes naar het verleden.

Van geborgen naar verfrissend

We maakten een overgang van kleurgebruik in het ontwerp. Zo is er bij de entree, waar de koffiebar en de lounge zich bevinden, donkerder kleurgebruik toegepast. De kleuren zijn meer uitgesproken wat een geborgen en vertrouwd gevoel geeft. Voor de bewoners met dementie oogt het hier ook donkerder. Bij het uitkomen van de lift zal daarom eerder voor het lichtere restaurant gekozen worden.

Het restaurant is daarin tegen dus juist lichter van kleurgebruik. Het ontwerp opent zich meer en zoekt aansluiting bij de tuin.

Het zit hem in de details

Het gehele ontwerp is tot in detail uitgewerkt. We voelen daarbij een fascinatie voor aansluitingen en overgangen. Hoe sluit het werkblad op het tegelwerk aan? Hoe is de overgang tussen vloer en vloer en wandtegel? Maar ook hoe laten we een subtiel verschil zien tussen de uitgifte en de rest van de ruimte en hoe zorgen we voor voldoende stroefheid van tegels in de keuken? Met deze vragen zijn we aan de slag gegaan en hebben we voor strakke detaillering en krachtige materialisatie gezorgd.

U gebruikt een verouderde browser van Internet Explorer die niet meer wordt ondersteund. Voor optimale prestaties raden wij u aan om een nieuwere browser te downloaden. Hiervoor verwijzen wij u door naar:

browsehappy.com sluiten