ziekenhuis gelderse vallei

Het ziekenhuis de Gelderse Vallei in Ede is een ziekenhuis met een regionale functie. Het ziekenhuis onderscheidt zich op de thema’s voeding en bewegen. Vanwege een aantal aantredende verbouwingen binnen het ziekenhuis kwam er behoefte aan een structurerend interieurplan. In nauwe samenwerking met en opdracht van Wiegerinck architectuur en stedenbouw hebben we een masterplan voor het interieur van het ZGV ontwikkeld.

Eén gebouw; 4 vleugels; 5 kleuren

Het gebouw is opgebouwd uit een centrale hal waar vanuit 4 vleugels te bereiken zijn. Iedere vleugel (en ook de centrale entreehal) heeft zijn eigen kleur, waarmee het voor bezoekers vereenvoudigd wordt om de juiste vleugel te vinden. Het kleurgebruik van de vleugels is in alle facetten van het interieur doorgevoerd. Dat verduidelijkt, maar zorgt er ook gelijktijdig voor, in combinatie met de vormgeving, dat het gebouw gedateerd en versnipperd raakt.

Vanuit de visie dat het  ziekenhuis één gebouw is, waarbinnen zich verschillende vleugels, afdelingen en functies bevinden, is in het masterplan uitgegaan van een centrale basis. Daarbinnen blijven de specifieke kleuren nog steeds herkenbaar, maar in een subtielere vorm.

Daglicht en zicht op de poliklinieken

Een van de pijlers in het plan en reeds al door Wiegerinck ingezet, is het openen van de gangen op de poliklinieken richting de gevel. Op dit moment zijn de wachtruimtes op de poli’s vrij inpandige ruimtes zonder direct daglicht. Er is een opzet met een drie-gangen structuur waardoor de publieke gang van de zorggangen (waar zich de ruimtes van de poliklinieken zich bevinden) gescheiden worden. Deze scheiding blijft in tact, alleen komt er t.p.v. de wachtruimtes wel meer openheid waardoor er ook op plekken mogelijkheden ontstaan om daglicht verder het gebouw in te krijgen. Daarnaast ontstaat er ook meer openheid omdat zichtlijnen verlengd worden.

Onderscheid in type wachten

Vanaf de entree van het ziekenhuis is er eigenlijk een opeenvolging van ruimtes en functies. In de centrale hal word je geïnformeerd, zijn er functies als winkels, apotheek maar ook een ruimte voor lunch en koffie. Vervolgens kom je op de ontvangstpleinen waar de focus ligt op het toewijzen van de juiste poli en route, maar ook op het informeren op medisch gebied. Het wachten is hier nog wat informeler. Vervolgens kom je bij de wachtruimte op de poli zelf waar het wachten functioneel en doelgericht is. Je wacht op een afspraak of behandeling.

Voeding & beweging op de poliklinieken

Een tweede pijler in het plan is om het thema voeding en beweging meer in het interieur tot uiting te brengen en te verbinden aan het gebouw. Het ziekenhuis onderscheid zich sterk op dit thema en het werd tijd dit ook voelbaar te maken in de vormgeving.

Op het ontvangstplein wordt geïnformeerd over de thema’s maar wordt er ook aandacht op de thema’s gelegd door het daadwerkelijk plaatsen van gezonde voeding maar ook door het aanmoedigen van bewegen. Wachten kun je bijvoorbeeld ook op de hometrainer.

In de gangen naar de poliklinieken is een vertaling gemaakt in de behandeling van de wanden. In een eerste voorstel zijn de silhouetten van beweging in sport vertaald in patronen op de wand. Door de eenzijdige benadering en de accentkleuren op de wanden ontstaat er hierdoor ook gelijktijdig betere oriëntatie in de gangen. Daarbij ontstaat er ook bijna letterlijke beweging bij het passeren van de patronen.

In de wachtruimtes zelf is er veel onderscheid gemaakt in type zitten; naast hoog en laag zitten kan er ook staand of bewegend gewacht worden. Dit geldt zowel voor de ontvangstpleinen als de wachtruimtes zelf.

Ontwerp en materialisatie van de wachtruimtes

Er is gekozen om optisch gezien een verbinding te maken tussen twee tegenover gelegen wachtgebieden. Doordat er ook contact met de gevel is gezocht ontstaan er lange lijnen. De wachtgebieden hebben een eigen aanduiding in de vloerafwerking gekregen en ook de plafonds zijn verhoogd. Er is gewerkt met indirect licht voor een andere sfeer. Daarnaast is er ook variatie in het type wachten gemaakt. Waar je voorheen altijd naast elkaar zat kun je nu ook individueler of met 1 of 2 personen wachten. Ook zijn informatievoorzieningen als folders, informatieberichten en de tv schermen geclusterd op een één plek. De kleurstelling wisselt per vleugel.

Daglicht op de OK’s

Het ontwerp van het interieur van de OK’s is gebaseerd op het zelfde masterplan. Dat wil zeggen dat ook hier voor een centrale basis is gekozen. En ook hier is er contact met buiten en met daglicht gemaakt.

Aan de zijde van de gevel zijn hiervoor nieuwe kozijnen met matte beglazing geplaats. Zo komt er wel licht naar binnen, maar is er geen zicht naar buiten. Aan de andere zijde is de gang gelegen. Ook hier wordt wel openheid gezocht met matte beglazing, om zo het daglicht vanaf de gang ook de OK’s bij de holding en recovery te kunnen krijgen.

Ook in de operatiekamers zelf is op deze wijze extra licht toegevoegd. En uiteraard zijn ook de kantoren aan de gevel gelegen.

De metafoor van de cocon

Een operatie is voor veel mensen een vrij stressvolle ervaring. Het zicht op alle werkprocessen, apparatuur en andere medische noodzakelijkheden is dan ook niet altijd geruststellend. Voor het zorgpersoneel zelf is het daarin tegen de dagelijkse werkplek waar een grote mate van efficiëntie noodzakelijk is. Binnen het plan is gezocht naar ruimte om met beide perspectieven rekening te houden. Waarin een patiënt gerustgesteld wordt en ook mogelijkheid heeft te overzien maar waarin het zorgpersoneel ook het werkproces op de juiste manier kan uitvoeren.

Vanuit de patiënt bezien is er gewerkt vanuit de metafoor van een cocon. Een ruimte die ondersteund in de ervaring van een ‘veilige’ en beschermde ruimte vanwaar je de omgeving kunt overzien. Dit is vertaald naar het omkaderen van de holding en recovery plekken. Zowel de vloeren als de wanden en het plafond hebben een zelfde kleurtoon gekregen. Hierdoor onderscheiden ze zich van de rest van de ruimte en worden het aparte plekken.

De weg van en naar de OK

Vanuit de beleving van de patient hebben we gekeken naar  hoe je van en naar de OK gereden wordt. Daarbij zochten we een vorm van geleiding die we vonden in de plafondverlichting. Deze is uitgevoerd als een lichtlijn die ononderbroken door de ruimtes loopt. Naast dat deze lichtlijn voor patiënten oriënterend en sturend is, biedt het ook voor personeel geleiding. Bij de nissen van de OK’s is er daarbij ook een aparte verlichting geplaatst ter markering van de verschillende ruimtes.

U gebruikt een verouderde browser van Internet Explorer die niet meer wordt ondersteund. Voor optimale prestaties raden wij u aan om een nieuwere browser te downloaden. Hiervoor verwijzen wij u door naar:

browsehappy.com sluiten